Zoeken

In memoriam: Juf Kris

                   Juf Kris,

 

                juf kris

 

We leerden jou kennen als een zachte, lieve dame met een vriendelijke glimlach en een warme uitstraling. Je bleef eerder op de achtergrond, zo hebben we je lang gekend. Je drong je nooit op en gaf iedereen een kans.

 

Al die jaren in de peuterklas…. Chapeau…wat jij daar met die kleintjes deed, zelfs soms met meer dan 30 kleuters… Je deed dit met ongelooflijk veel geduld en toewijding. Je was als een tweede mama voor hen.

Toen een collega in pensioen ging en je naar de tweede kleuterklas mocht doorschuiven kon je geluk niet op.

Een wens kwam uit en je ging zelfs bijstuderen. Je groeide en je werd zelfzekerder. Maar je deed dit op je eigen zachte manier. Je kwam altijd op voor de kinderen en voor de collega’s en soms trok je hen wel eens met beide voeten terug op de grond. Naar de ouders en de grootouders bewaarde je een gepast contact maar iedereen herinnert zich jouw immer vriendelijk woord. Ook naar de kinderen toe, vond je een goeiemorgen belangrijk. Je sprak hier hen dikwijls over aan toen je aan de schoolpoort stond.

De kinderen uit de klas waren als je eigen kinderen. Je droeg hen op handen. Je benutte volop hun talenten en ging op een positieve manier met hen om. Ieder kind kon zijn wie hij of zij was. Je haalde het beste in de kinderen naar boven en zorgde er in de eerste plaats voor dat ze zich veilig en geborgen bij je voelden….je wist heel goed wat je wou bereiken, op welke manier en met pakken geduld.

Je doos met letterkoekjes stond nooit veraf, deze moest vrij snel terug worden bijgevuld…..je beloonde de kinderen er rijkelijk mee en wie geen koekje voor de speeltijd had, kreeg er een handje vol.

Maar neen, je was niet alleen een kleuterjuf in hart en nieren….je kon ook toneelspelen als de beste! Je verkleden om een thema in te leiden, alleen of samen met het team… je leefde je dan ook volledig in je rol in. Dat was pas genieten….zowel voor de kinderen als voor ons….

Aan heel wat collega’s gaf je goede raad en wisten we even niet meer hoe we aangepaste hulp konden bieden….vlot schudde je wat tips uit je mouw. Ook toen je gezondheid het niet toeliet om in september een nieuw schooljaar te starten, stuurde je ons nog allemaal een mail met goede raad.

“Heb geduld, wees rechtvaardig, aanvaard elk kind zoals het is en benut hun talenten.” Zo heb je jaren in de klas gewerkt en dit gaf je het ganse team nog mee.

Tijdens de schooluren konden we niet altijd een praatje slaan…. maar na de schooluren daarentegen konden we ongestoord babbelen….niet op het uur of de bel lettend.

Op die momenten vertelde je over je man, je moeder, maar vooral over je kinderen. Als een moederkloek, een leeuwin stond je klaar voor hen. Door dik en dun en niets was jou te veel! Zij kwamen voor jou op de allereerste plaats!

De laatste jaren nam je zelf initiatief om op reis te gaan. Jij genoot er ongelooflijk van en we vonden het super dat je dit deed…. Je keek er telkens enorm naar uit en kwam ook stralend terug!

Je voelde je al een tijdje niet zoals voorheen, toen sloeg het noodlot toe. Eerst eens goed huilen en dan zou je vechten. Met een grote schep humor en vol goede moed ging je ermee om.

“Wat moet ik anders doen,” zei je nog.

Nooit hadden we gedacht dat het zo snel zou gaan. Je gaf hints over de ernst, we begrepen het niet altijd. Misschien wilden we dat ook niet. Een wonder, dat wensten we jou toe.

En weet je, we hadden vorige vrijdag een voorgevoel. Het ging absoluut niet goed met jou….jij had iets met data….we voelden dat 10 10 15 vanaf nu in ons geheugen zou gegrift staan.

Hoewel het nieuws insloeg als een bom zijn wij ongelooflijk dankbaar om wat je voor ons hebt betekend, wat je ons hebt geleerd, dat we jou hebben gekend en vooral dat je onze collega was!

Je glimlach, je positieve energie en kracht, je groot hart zal ons voor altijd bijblijven! Ons laatste bezoekjes, die koesteren we …..Wat gaan we jou allemaal missen!

In ons team zullen we je jouw waarden en de dingen waar je zo veel belang aan hechtte zo goed mogelijk bewaren en verder proberen zetten. Jij blijft voor altijd onze collega, een voorbeeld voor velen.

Juf kris, dank voor alles en weet dat jij altijd een speciaal plekje in ons hart blijft hebben.

Met de kinderen op school herdachten we op woensdag 21 oktober juf Kris. Elk kind mocht bij het binnenkomen zijn verdriet op een traan in een tranenkruik stoppen. Met een lied, een fotovoorstelling en een herdenkingskoffer haalden we herinneringen op. Daarna zongen we met zijn allen een troostlied en luisterden we naar een bellenblaasverhaal. Op de speelweide lieten we ballonnen op met daaraan een kaartje met lieve woorden op. Alle kinderen bliezen bellen met daarin lieve woordjes of kusjes.

Op de speelweide staat ook een bank ter herinnering aan juf Kris. Wie een beetje verdriet heeft, kan eventjes op deze bank met juf Kris komen praten.

In naam van het hele schoolteam van de Langeledeschool,